آماتور دیجیتالی

زمستان است..

Hamid — Sat, 24 Oct 2009 09:14:59 GMT

مهدی اخوان ثالث

زمستان

سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت،
                              سرها در گریبان است
کسی سر بر نیارد کرد، پاسخ گفتن و دیدار یاران را

نگه جز پیش پا را دید، نتواند
که ره تاریک و لغزان است.

وگر دست محبت سوی کس یازی،
به اکراه آورد دست از بغل بیرون ـ
که سرما سخت سوزان است.

نفس کز گرمگاه سینه می‌آید برون، ابری شود تاریک؛
چو دیوار ایستد در پیش چشمانت!
نفس کاین است، پس دیگر چه داری چشم
ز چشم دوستان دور یا نزدیک؟

ـ« مسیحای جوانمرد من!
                         ای ترسای پیر پیرهن چرکین
هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... آی ...؟
دمت گرم و سرت خوش باد!
سلامم را تو پاسخ گوی، در بگشای!
منم، من، سنگ تیپا خورده رنجور
منم، دشنام پست آفرینش، نغمه ناجور.
نه از رومم، نه از زنگم، همان بی‌رنگ بی‌رنگم
بیا، بگشای در، بگشای! دلتنگم
حریفا، میزبانا، میهمان سال و ماهت، پشت در
                                  چون موج می‌لرزد
تگرگی نیست، مرگی نیست
صدایی گر شنیدی صحبت سرما و دندان است.

من امشب آمدستم وام بگزارم
حسابت را کنار جام بگذارم.

چه می‌گویی که بیگه شد، سحرشد، بامداد آمد!
فریبت می‌دهد،
              بر آسمان این سرخی بعد از سحرگه نیست
حریفا! گوش سرما برده است،
              این یادگار سیلی سرد زمستان است.
و قندیل سپهر تنگ میدان، مرده یا زنده
به تابوت ستبر ظلمت نه‌توی مرگ‌اندود پنهان است!
حریفا! رو چراغ باده را بفروز،
              شب با روز یکسان است

سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت
هوا دلگیر، درها بسته، سرها در گریبان، دستها پنهان.
نفس‌ها ابر، دلها خسته و غمگین،
درختان اسکلت‌های بلور آجین،
زمین دلمرده، سقف آسمان کوتاه
غبار آلوده مهر و ماه،
زمستان است .....

به نام او

Hamid — Sun, 12 Jul 2009 20:45:32 GMT

سلام..

امروز بعد از مدت طولانی مطلبی مینویسم..به علت مشکلاتی نتونستم در این مطلب با وجود عکس ها ی زیادی که در سفر عید انداختم عکسی بگزارم..

تو این مدت موضوعات متعددی ذهنم و مشغول کرده که به نظرم اومد شاید گفتنشون در این مطلب جالب باشه..

خدا - حقیقت - زندگی - دوست داشتن - ندانستن - احترام - عدالت - خط قرمز - ادب - حق - خانواده - آرامش - خوب بودن - زندگی کردن - درس - آینده - پول - دوست

یا علی

(بدون عنوان)

Hamid — Thu, 04 Dec 2008 16:00:08 GMT

نزاری که گره و گله تو دله تو بره....که به تو بگه نمیتونی برسی بهش..میگی بده به دل گل منده من امید...میگم بشنو اینو...حالا که یاس تورو دیدو...امید و میدم و میدونم معضلت و...اینم میدونم حل میشه کمی حوصله کن...چرا تو خودتی نگاه میکنی به چی... منم مثل تو ندارم پولی به جیب...فکر میکنی فقط تو اسیر غم و غصه ای....بذار به تو نشون بدم همون پستری...از بچه ای گرسنه که در حال مردنه...یک لاش خور که هست در انتظار خوردنش...یا نگاه کن به اون سو که لازمه...بچه هایی که شدن دچار سو هازمه...یا منو ببین چرا راه دور بری...برو از تاریکی همه چی رو تو نور ببین....خیلی ها سر خاک پدر ریختن اشک تمساح...بعد چهل به من نشون دادن خشم انسان...حال جای اینکه بیان دست یتیمو بگیرن...میخوان من...پست و ذلیل بمیرم...اونا بور زدن همه ی فرصتم...من ساده بودم اونا منو دور زدن...وقتی سخته در آوردن یه نون ساده...منمو خرج یه خونواده بزار مهمونت کنم من تورو یه جمله...دیدی که دلت میگیره تو غروب جمعه...وقتی که میشینم به مروره عمرم...میبینم هر روز من مثل غروب جمعه است...و بنبست و میبینم روبرومه...طوری که آدم ار ادامه دادن توبه کنه...زخم من نمیتونه بشه پانسمان...از تو خوردم اینم از شانس ما...یکی داره میگه خودت و نباز مرد...برو دیگه بالای طبقه دوازده...نه اونقدر داری مثل انصاری فضا بری...نه اونقدر مثل شهرام جزایری...میدونی تیره روزی مثل سایه باز دنبالت و ول کن این زندگی باز کن بالت و یاس خودت و بکش و راحت کن...کار تو درست و دیگه باید مرد...اما حسی میگه به این حرفا غلبه کن ...به جاش تموم آهنگاتو پر کلمه کن و...قلمت و بردار و بگو که این دردا تورو آماده میکنه واسه ی فردا....آره من با درد خراشیده شدم...و در عوض محکم و تراشیده شدم...این که چیزی نیست من دیدم از این بدتراش...پله های ترقی واسم هر خراش گرانمایه تجربه ها نزد یاسه که وایساده کناره تو با عزم راسخ...واضح واسه تو میخونه تا...بدونی یاس اومده به حالت دیوونه ها...تو میدونی مشکل نمومی نداره...نمیشه رو سرت افقی و عمودی نباره...این ماییم که با این دردا کناراییم...وقت سختی صبر کن خشم بزار پایین...تو در راهی زندگی که راست و چپه برو به راست اسم خدا باشه رو لبت...هر اشتباهی واسه من و تو یه جربه درسه...اون خدا نمیرسونه بار کج رو به منزل

گناه

Hamid — Tue, 30 Sep 2008 17:00:38 GMT

سلام...امروز سه شنبه ٩ مهر ه...تا حالا شده یه اشتباهی ازتون سر بزنه بد از کارتون پشیمون بشید؟؟ چرا آخه آدم اینجوری که باید یه کاری کنه که بعد پشیمون بشه ... چرا گناها مثل سراب جلوی چشم آدم ظاهر میشن ولی آدم که بهشون میرسه میبینه خطای محضه...چرا نمیشه همیشه همه خوب باشن ...واقعا مردم تو دنیا دنبال چی میگردن؟؟ چرا مردم راهشونو گم میکنن ؟؟ نمیدونم حکمت خدا از خلق آدما ..از خلق دنیا.. چی بوده..آیا خدا فقط انسان آفرید که بندگان خوبش رو ببینه و لذت ببره؟؟ آخه وقتی ما ندیدیم بعد از مرگ چی میشه چه جوری میتونیم با اختیارمون بد از خوب تشخیص بدیم....خلاصه که نو سرای عجیبی هستیم و انگار همه چیز مرتبه و هیچ چیز مجهولی دور و ورمون نیست ...شما نظرتون چیه؟؟

موسیقی

Hamid — Thu, 11 Sep 2008 10:43:20 GMT

سلام ! به نظر شما به چه نوع موسیقی میگن موسیقی خوب؟ اصلا موسیقی خوب سبک خاصی داره؟ البته من چیزی از موسیقی نمیدونم.. ولی چیزی خوب و زیباست که همه طرفدارش باشن ..به نظر من در هر لحظه یه نوعی ترانه به دل میشنه و خوبه و نمی شه گفت این سبک ترانه خوبه یا بده....خواننده های زیادی میان ولی اکثرا نیمومده میرن و نمیتونن خواسته های مردم رو تو آهنگاشون بیان کنن...من آهنگ زیاد گوش میکنم...شاید به طور متوسط روزی ٣-۴ ساعت ....یکی از خوبیای ترانه اینکه حال و حوای آدم رو عوض میکنه..یه روزایی حوصله ی هیچ کاری نیست که یه موسیقی قوی میتونه آدم برگردونه به حال خوب و به آدم انرژی حرکت بده....من ٢-٣ ساله کنار پاپ ..رپ هم گوش میکنم...و یکی از طرفدارای یاس هستم... تو آهنگ های یاس چیزایی هست که رپ کنای دیگه ندارن...ترانه ها ی قدیمیه هیچکس هم خوب بود ولی بد جوری کاراشو خراب کرده ..به جایی رسده که بعضی از کاراش ارزش یه با گوش کردنم نداره..شما بیشتر چی گوش میدید؟

مهر

Hamid — Wed, 03 Sep 2008 18:18:40 GMT

سلام.. الان که دارم این یاداشت رو مینویسم چهارشنبه ١٣ شهریوره..دوست دارم در باره ی یه حس صحبت کنم..یه حسی که من خیلی ازش لذت میبرم..شاید موضوعی که دارم مینویسم خیلی برای شما جالب نباشه ..شاید شما به خوبی من نتونید دزکش کنید یا شاید به اندازه ی من ازش لذت نبرید..تا حالا شده بوی فصل ها شمارو به گذشتتون ببره؟...تا حالا شده مثلا وقتی مهر ماه میاد به یاد درس و کتاب و مدرسه بیفتید؟ برای من که هر فصل بوی خودش رو میده... یاده خاطراتم میفتم..یاد گذشتم میفتم..یاد کارایی که کردم ..جاهایی که بودم من چند تا ماه رو خیلی دوست دارم ..هر موقع این ماها میاد دلم یه جوری میشه انگار روحم آزاد میشه..بهترین ماهی که دوسش دارم مهره..مهر یه عطر و بوی خاصی داره اصلا آدم رو عوض میکنه...البته مهر آدم رو یاد مدرسه هم میندازه که خیلی خوشایند نیست..روزایی که ساعت ٧:٣٠ باید تو مدرسه بودیم...واااااای چه روزای سختی بود...البته خدارو شکر تموم شد...منظورم به اینکه خیلی جالبه که روح آدم اینقدر قابلینت بالایی داره که تموم احوال آدم رو ثبت کنه..ماهایی که من هر سال باهاشون روحم پرواز میکنه ایناس (البته ببخشید اینقدر محاوره مینویسم) : اردیبهشت-خرداد-مهر-دی...البته بقیه فصل ها هم بد نیستن..ولی این چند تا آدم رو مست میکنن..شاید من تو این چند فصل خاطرات دارم که واسم جالبه...نمیدونم...هر چی هست من خیلی دوسشون دارم..حس غریبی بهم میدن....خداکنه فهمیده باشین چی گفتم

Discast

Hamid — Fri, 04 Jul 2008 08:41:32 GMT

سلام !!

الان که دارم این پست جدید رو می نویسم ساعت ١٢:٣٠ جمعه ١۴ تیره..جای شما خالی دیشب خونه ی یکی از فامیلامون دعوت بودیم که یه آکواریوم خوشگل داشتن منم دیدم حیفه این منظره ی قشنگ رو از دست بدم برای همین چند تا عکس از ماهی تو آکواریومشون گرفتم.اسم ماهی دیسکست بود صاحبخانه میگفت نگهداریشون خیلی سخته و باید خیلی مواظبشون باشیم تا نمیرن...این عکس ها رو چون با گوشیم(k800) گرفتم به خوبی عکس های دوربینم نیست ..فوکوس دوربین گوشی به صورت اتوماتیکه و نتونستم اون عکسی که دوست دارم بندازم..امیدوارم از عکس ها خوشتون بیاد !!

ِِDiscast

Hamid — Fri, 04 Jul 2008 08:39:25 GMT

Tehran

Hamid — Fri, 27 Jun 2008 18:25:02 GMT

این عکس رو به محض اینکه گرفتم آپلود کردم...اینجا فقط قسمت کوچیکی از شرق تهرانه!! امیدوارم خوشتون بیاد.

کنکور

Hamid — Fri, 27 Jun 2008 16:21:56 GMT

سلام..این روزا خیلی ها در تلاشن زحمت ١ سال یا بهتر بگم ١٢ سالشون را بگیرن..من ٢ سال از کنکورم گذشته ولی بازم هر سال تیر که میشه یاد حال و هوای اون روزا میفتم..روزای که اگه قبول نمیشدم به جای شیرینی الان تلخیش رو زیر زبونم حس میکردم..یادش بخیر چه روزای سختی بود..صبح ها ساعت ۵ پا میشدم برای درس خوندن الان که دوباره یادش افتادم حالم بدمیشه. تو دلم عذاب وجدان داشتم ..یه روز که کم میخوندم فکر میکردم از دنیا عقب افتادم البته همین حس بود که باعث میشد به فکره درس خوندن باشم..همیشه مثل یه نیرو من رو به جلو حل می داد..کنکور یه اتفاق مهمه تو زندگی هر آدم..میتونه جهت زندگی رو عوض کنه... .

یه شرط خیلی مهم تو کنکور اعتماد به نفسه !! کسی که میره سر جلسه باید بدونه که همه مثل خودشن همون چیزایی که اون خوانده همه خوندن..خواندن مهمه ولی مهم تر اینه که چه جوری میتونیم از چیزایی که یاد گزفتیم استفاده کنیم..این کارم فقط با داشتن یه اعتماد به نفس قوی از آدم بر میاد.. .

خلاصه واسه ی همه ی کنکوری ها آرزوی موفقیت میکنم و بهشون میگم اینقدر استرس نداشته باشن چون اکثرا با این ظرفیت دانشگاه ها جاهایی که انتخاب میکنن قبول میشن!!